jak powstają łzy?

w klatce piersiowej pod żebrami mamy wiele delikatnych struktur. serce stanowi najbardziej kruchą z nich. jest jak z cienkiego szkła. niewiele potrzeba, żeby to szkło uszkodzić. wystarczy nieodpowiednie słowo lub gest i już jest pęknięcie, które powoduje okropny ból. czasem jednak otrzymujemy całą serię nieodpowiednich słów i gestów. wtedy delikatne szkło roztrzaskuje się na drobniutkie kryształki. jest ich bardzo, bardzo dużo, a ból, który powodują, jest nie do opisania. kiedy nie możemy już go znieść, szklane kawałeczki wędrują w górę naszej klatki piersiowej, potem wzdłuż szyi i jeszcze wyżej, aż odnajdą nasze oczy. tam zamieniają się w przezroczystą ciecz, aby móc przecisnąć się na zewnątrz i spłynąć po naszym policzku. to właśnie łzy, których smak jest smakiem bólu. lepiej ich nie połykać, żeby nie wrócił.